Landschapsfotografie boeit moeilijk. Niets zo saai als naar landschapsfoto’s kijken van iemands reis naar om ‘t even waar. “Kijk, dat was daar een mooi uitzicht”. Jakkes, als je er niet was, heb je er niets aan. Tenzij de compositie goed zit, of leuke details zoals hier. Of vanuit een ander standpunt.
Dit weekend mijn camera meegezeuld door modder, door velden en in bossen, een honderdtal foto’s gemaakt en slechts tevreden over enkele. Pff moeilijk.

Deze foto’s zijn gemaakt in een tentoonstelling. Bewegende beelden werden geprojecteerd op een muur en ik heb er foto’s van genomen. Ik denk niet dat het mocht en het is een beetje zeuren maar ik vind dit zeer sterke beelden.

Vandaag was het de eerste Internationale Dag van het Vroeggeboren Kind.
Arthur was geen prematuur, maar tijdens z’n vijf weken op neonatologie, zagen we in onze ooghoeken andere kindjes, prematuren. Allen vechtend. Een mens wordt daar week van.

Ik wil een portret van deze fotogenieke meneer. Niet eens rap rap in slechte lichtomstandigheden maar eens een uur lang in betere omstandigheden, om met een foto naar huis te komen. Ik zag hem dit weekend maar heb het niet gevraagd. Waarom? ‘k Weet niet. Ontzag? Maar ooit vraag ik het hem!

Een broertje voor Victor, een neefje voor Anna en Arthur.

En natuurlijk een nieuw model voor nonkel
Proficiat aan de mama en de papa!
en aan de meter en de peter.

Oud Huis Himschoot

Vaak moet een mens geluk hebben om schone foto’s te nemen. Ik zag ze dit doen, nam m’n fototestel, ze deed het opnieuw en klik, ‘t stond erop. Resultaat: wijs beeld.

geen inspiratie

Na al dat Lightroomgeweld, nu eens een ruwe, onbewerkte foto.

click on photo for large

Zeg nu zelf, meer heeft een mens niet nodig…

Voor/na van wat champignons in de tuin. Wat meer punch door wat meer contrast, vibrance en exposure op te drijven, redelijk subtiel maar toch beter.

Voor:

Na:

Voor meer en mooiere paddestoelen moet je bij Rudi zijn, je krijgt er zelfs uitleg bij!

Ook al een oude, die ik reeds vergeten was en hier nog niet getoond is denk ik.

eentje uit de oude doos omdat er geen tijd is

Ik had een foto in mijn hoofd. In een huis met een hoek en een zetel, waar het licht zo mooi binnenvalt. De sfeer die ik wou is min of meer uitgekomen.

In onze keuken, onder het aanrecht, hebben we een mooie achtergrond voor portretten, met wat schaduw bovenaan. Toch voor modellen van maximum één meter groot.
Natuurlijk licht van links, 50mm lens, iso100, f2.8, resp. 1/50sec en 1/80 sec.

Wie het beu is om hier steeds Anna te zien blinken, vraagt om zelf gefotografeerd te worden. Anyone?
Ik vraag me af of dit wel goed is voor haar ego, al dat fotograferen…

in tegenlicht, met flitser op camera (denk ik, lang geleden)